Hans van Houdt (Scherpenisse, 1955) werd in een woning naast die van zijn grootouders geboren. Dagelijks kwam hij bij zijn “buren” en dagelijks hoorde hij hen treuren om Bertha, hun oudste dochter die in Amsterdam was overleden. Treuren deden ze elke dag, maar erover praten nooit. Als kind dacht Hans dat dat zo hoorde, later leerde hij dat niet alle grootouders treuren en vroeg zich af welk noodlot hen had getroffen.

Op basis van getuigenissen, historische bronnen, literatuur, rekeningen, archieven, documenten en 165 brieven reconstrueert de schrijver het tragische verhaal van Bertha van Houdt in het Scherpenisse van de eerste helft van de 20e eeuw.

Hoe het eiland Tholen langzaam maar zeker zijn gesloten karakter verloor, de merkwaardige fratsen van de familie, de ontwikkeling van de neurochirurgie, de opofferingen die ze zich getroostten, de ontberingen van de oorlog en het verloop van de ziekte van Bertha zijn de boeiende bestanddelen van Een steen in je hoofd.